اکنون با دلی سرد و گرم چشیده به راز زیستن

می اندیشم و این باور که زندگی از مدت ها پیش *

مرطوبست*واژه ها را به رقص در می آورم.واژگانی

که گاه خیالی اند و گاه واقعی.من خیال سبز بودن را

زیر آسمان آبی به تصویر می کشم و ذرات هستی را

زیر سقف روزگار می شمارم و بشریت را از هر قماش

 دوست می دارم زیرا در آیینه روح تک تک آن ها

می توان خدا را دید.